Ja. En dat is geen toeval.
Bij maatschappelijke projecten draait het niet alleen om het beeld, maar met name om een stuk verantwoordelijkheid. Je werkt met echte mensen, persoonlijke verhalen en situaties die gevoelig kunnen zijn. Juist dan moet je als fotograaf echt meer doen dan ‘mooie foto’s maken’.
Of het nu gaat om het werken in de zorg, met vluchtelingen, bij vrijwilligers of lokale initiatieven: ik neem de context altijd heel serieus. Ik verdiep me als mens in het doel, de mensen met wie ik werk en de boodschap. Dat zie je terug in mijn fotografie: beelden die respectvol en eerlijk zijn.
Veel opdrachtgevers geven mij terug dat ik niet alleen uitvoer, maar me ook écht betrokken voel. Dat is in mijn ogen ook precies wat maatschappelijke fotografie nodig heeft: nabijheid, zonder sensatie.